Light Snow

2°C

Kołobrzeg

8 grudnia 2022    |    Imieniny: Maria, Wirginia, Wirgiliusz
8 grudnia 2022    
    Imieniny: Maria, Wirginia, Wirgiliusz

Redakcja: tel. 500-166-222 poczta@miastokolobrzeg.pl

Portal Miasto Kołobrzeg FBPortal Miasto Kołobrzeg na YT

Regionalny Portal Informacyjny Miasta Kołobrzeg i okolic

reklama

stocznia kołobrzeg

Lokalne spory militarne  wojenki militarne z przełomu XVI i XVII wieku przyćmiła trwająca od 23 maja 1618 roku wojna trzydziestoletnia. Ten wydawać by się mogło niewinny konflikt w zakresie swojej przyczyny, przerodził się w krwawe starcie na arenie europejskiej.

Pomorze Zachodnie na początku XVII wieku prosperowało całkiem nieźle. W Kołobrzegu dawała o sobie znać marginalizacja Hanzy i podporządkowywanie rady miejskiej księciu. Początkowo, Księstwo Zachodniopomorskie było na marginesie nowego konfliktu. Książę pomorski Bogusław XIV próbował zachować neutralność, ale nie było to takie proste. Pomorze było bowiem piękną krainą, ale słabo bronioną, a w dodatku z coraz silniejszymi sąsiadami: Brandenburgią, Szwecją czy Polską. W 1626 roku, pomimo dyplomatycznego sprzeciwu księcia, przez jego tereny przedarł się oddział szwedzki. W związku z tym, w sierpniu 1627 roku, dla obrony księstwa powołano 1200 muszkieterów. Z militarnego punktu widzenia było to bez znaczenia. W listopadzie 1627 roku, generał Jan Jerzy Arnim (von Arnheim) zmusił Bogusława XIV do podpisania zgody na zakwaterowanie swoich wojsk na Pomorzu Zachodnim. Fakt ten przeszedł do historii jako Kapitulacja we Franzburgu. W jej ramach, na teren pomorskie wkroczyła armia cesarska w sile 8 pułków pod dowództwem generała Jana Jerzego Arnima. 30 listopada 1627 roku do Kołobrzegu wkroczył pułk pod dowództwem ppłk. Fünfkircha, rozpoczynając okupację miasta i jego fortyfikowanie, zakończone oblężeniem szwedzkim. Wojskom cesarskim nie udało się utrzymać miasta. 2 maja 1631 roku do miasta weszły oddziały szwedzkie pod dowództwem Gustawa Horna. Nowego okupanta mieszkańcy witali z radością. Wychodzili z założenia, że nic gorszego niż katolickie wojska cesarskie spotkać ich nie może.

Tak Kołobrzeg dotrwał do czasów pokoju westfalskiego kończącego wojnę trzydziestoletnią. W międzyczasie, w 1637 roku bezpotomnie zmarł książę Bogusław XIV. Losy terytorium księstwa ustalono, dzieląc je pomiędzy największe kraje. Król szwedzki otrzymał Pomorze Przednie, a elektor brandenburski Pomorze Tylne. Jednakże Kołobrzeg był szwedzką enklawą na brandenburskiej części Pomorza. Pomiędzy Szwecją i Brandenburgią trwały rokowania w tej sprawie. W ramach porozumienia, Kołobrzeg przypadł Brandenburgii. 16 czerwca 1653 roku miasto przejął oddział brandenburski pod dowództwem generała Otto Christofa von Sparr. Przedstawiciele wielkiego elektora weszli do miasta Bramą Kamienną, a Szwedzi wyszli Bramą Młyńską. Obraz zniszczeń ustępuje w całej historii miasta wyłącznie tym z marca 1945 roku. Kompletnie zniszczony Kołobrzeg, nie tylko oblężeniami, ale również pożarami (ostatni w 1646 roku), sprawiał przygnębiające wrażenie. Ale wielki elektor widział nowy potencjał miasta i jego fortyfikacji, dlatego w 1653 roku nadano miastu status twierdzy. Pierwszym gubernatorem twierdzy mianowano generała artylerii Otto Chtistoffa von Sparr, a komendantem pułkownika Bogusława von Schwerin. Kołobrzeg został również stolicą Provinz Pommern. Prezydentem Zarządu Pomorza został Ewald von Kleist.

Do miasta nad Parsętą zaczęli przybywać nowi urzędnicy zarządzający prowincją. W dużej większości byli kalwinami, gdy tymczasem większość mieszkańców była luteranami. Dochodziło do pewnej niechęci, a kołobrzeżanie w ogóle uprzykrzali im życie, aż wreszcie urzędy przeniesiono do Stargardu, a konsystorz do Koszalina. Miasto z nową funkcją twierdzy stało się także ważnym portem państwa brandenburskiego. Wszakże wielki elektor Fryderyk Wilhelm I swój port widział w Szczecinie, ale ten pozostawał po rządami Szwedów. Ambicje morskie władcy spełniały się więc w Kołobrzegu i tu rozpoczęto budowę floty wojennej Brandenburgii. Na początku, okrętom brandenburskim wyznaczono za zadanie obronę wybrzeża przed atakami Szwedów. Flotą dowodził Holender, Beniamin Raule. To on decydował nie tylko o budowie, ale również o zakupie statków. Początkowo była to flota kaperska. Dowództwo floty unzało, że Brandenburgia powinna mieć, tak jak inne europejskie potęgi, kolonie zamorskie. W 1680 roku z Kołobrzegu wypłynął okręt "Morian" pod dowództwem Filipa Pietersena Bloncka. Jak pisze H. Kroczyński, dotarł do Gwinei, skąd przywiózł 100 funtów złota i 10 tysięcy funtów kości słoniowej. Raule odnosił także sukcesu militarne. Dla przykładu, 28 maja 1676 roku, flota brandenburska osaczyła i zmusiła do poddania się szwedką fregatą z 22 działami. Okręt "Leopard" - bo tak się nazywał, został wprowadzony do kołobrzeskiego portu przy owacjach mieszkańców i żołnierzy garnizonu. Ale w okresie późniejszym, flota zajęła się przewozem i handlem niewolnikami - nie jest to na pewno chlubny fragment historii Brandenburgii. W Kołobrzegu na Załężu powstała stocznia wojenna. Mistrzem budowy okrętów został przybyły tu w 1677 roku Holender Gillis C. Peckelhering. Zorganizował on i kierował budową statków dla floty brandenburskiej. Tak powstała "Dorothea" (40 armat), "Fuchs" (20 armat), "Morian", "Grosse Jacht", "Friedrich Wilhelm", "Wasserhund", "Weiβer Löwe" oraz "Maria Catharina". Ostatecznie, stocznia zostaje przeniesiona do Piławy (dziś Bałtijsk), gdyż Kołobrzeg okazał się za mały na stocznię, ale także na zlokalizowane tu instytucje morskie.

Robert Dziemba

Dodaj komentarz

UWAGA!
Komentarze są prywatnymi opiniami Czytelników, za które redakcja nie ponosi odpowiedzialności. Publikowanie jest jednoznaczne z akceptacją regulaminu. Jeśli jakikolwiek komentarz narusza obowiązujące prawo lub zasady współżycia społecznego, prosimy o kontakt poczta@miastokolobrzeg.pl. Komentarze niezwiązane z artykułem, naruszające regulamin lub zawierające uwagi do redakcji, będą usuwane.

Komentarze zostaną opublikowane po akceptacji przez moderatora.

Zgody wymagane prawem - potwierdź aby wysłać komentarz



Administratorem danych osobowych jest  Wydawnictwo AMBERPRESS z siedzibą w Kołobrzegu przy ul. Zaplecznej 9B/6 78-100 Kołobrzeg, o numerze NIP: 671-161-39-93. z którym możesz skontaktować się osobiście pod numerem telefonu 500-166-222 lub za pośrednictwem poczty elektronicznej wysyłając wiadomość mailową na adres poczta@miastokolobrzeg.pl Jednocześnie informujemy że zgodnie z rozporządzeniem o ochronie danych osobowych przysługuje ci prawo dostępu do swoich danych, możliwości ich poprawiania, żądania zaprzestania ich przetwarzania w zakresie wynikającym z obowiązującego prawa.

reklama